spot jeunesse

                 Αγαπητέ αναγνώστη , Δύσκολη η στιγμή που πρέπει να καταλάβεις ποιός είσαι ή ακόμα καλύτερα ποιός επιθυμείς να γίνεις. Νομίζουμε ότι ξέρουμε πάνω κάτω ποίοι είμαστε , τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας μας...μέχρι κάτι να πάει λάθος...Το συνειδητοποιείς ή από μόνος σου,ή κάποιος σε ταρακουνάει. Πώς θα μπορούσες να είσαι αυτό που θέλεις για εσένα και στην τελική ξέρεις τι θέλεις από εσένα? Λένε «η έρευνα του Ποιός είμαι» είναι προσωπική, είναι μία αυτοκριτική και όταν την κάνεις θα ξέρεις ότι είσαι ο εαυτός σου ή τουλάχιστον χτίζεις ένα καλό πρώτο μονοπάτι. Εντάξει όλα αυτά, αλλά συγγνώμη εσύ το βρίσκεις εύκολο? Τι είναι καν αυτό και πώς θα το κάνεις?Από που πρέπει να ξεκινήσεις και πού να τελειώσεις?Αναρωτιέσαι πώς και πότε θα είναι η κατάλληλη στιγμή να φωτίσεις την σπηλία και πώς θα βρείς το καλύτερο μονοπάτι, αυτό που θα σε οδηγήσει εκεί που «ίσως» να θες. Πολλά ερωτήματα που φαίνονται πάντα αναπάντητα όταν τα σκέφτε...

Αγαπητέ αναγνώστη , Αυτό είναι το πρώτο άρθρο αυτής της σελίδας. Θα σε πάω λίγο στο παρελθόν , πιο συγκεκριμένα ένα μήνα πίσω, στην παγκόσμια ημέρα του παιδικού καρκίνου, 15 Φεβρουαρίου. Γιατί τόσο πίσω? Μάρτιο έχουμε. Ίσως θα έπρεπε να περιμένω τις 15 Φεβρουαρίου της επόμενης χρονιάς και να ανεβάσω αυτό το άρθρο ως αφιέρωση για αυτήν την ημέρα .Τόσο πίσω όμως. Γιατί ήρθε η ώρα να διαβάσεις και μια αφιέρωση ουσιαστική, και ας είναι λίγο ετεροχρονισμένη, είναι διαφορετική από τα καθιερωμένα τυποποιημένα, ψεύτικα ‘’ posts ’’ δήλωσης συμπαράστασης στα παιδιά που νοσούν.Θα σου αφηγηθώ λοιπόν φίλε αναγνώστη την ιστορία ενός μικρού κοριτσιού ,που τώρα είναι 17 χρόνων , μέσα από τα δικά του τρομαγμένα μάτια. Στις 14 Φεβρουρίου συνάντησα την αγαπημένη μου φίλη η οποία με γνώρισε πολύ μετά το μοιραίο.Μάλιστα ,χωρίς  να θυμάμαι ότι αύριο είναι η παγκόσμια ημέρα παιδικού καρκίνου, αρχίσαμε αυθόρμητα να συζητάμε για το θέμα και να της διηγούμαι την πρώτη μέρα της διάγνωσής μου, που θυμά...