"Χρωματιστή πόλη" (ποίημα)

 

Η Χρωματιστή πόλη

ένα τσίρκο μοιάζει όλη

Η πόλη όνειρο, μα τ΄ όνειρο εφιάλτης

Τα χρώματα υπόμνημα της παλέτας που ΄ναι χάρτης

Περπατάς σε δρόμο ή σε πίνακα;

Μία πόλη, ένα όνειρο από σύννεφα

Αποκάλυψη άτακτα χτισμένη

Μοιάζουν όλα σε σειρά, κι όμως ανακατεμένη

Όροφοι σαν ντόμινο, βεράντες φορτωμένη

Με γενναία πινελιά η λεπτομέρεια ζωγραφισμένη.

 

Και κάπου σταματάει το λευκό μονοπάτι,

κεντρικό δίκτυο του άστεως

και μέσα σε κίτρινο ουρανό

χάνεται

σ’ ένα τέλος φωτεινό

κρύσταλλο λεπτό

που τρίζει.

Σαν παγωμένη λίμνη,

ένα βήμα πριν να σπάσει

σε κρύσταλλα μικρά

θρύμματα αιδούς

πολιτικού χάους

Κατερίνα Παναγοηλιοπούλου